Zaloguj Zarejestruj

Zaloguj się na konto

Użytkownik *
Hasło *
Zapamiętaj moje dane

Załóż darmowe konto

Pola oznaczone gwiazdką (*) są wymagane.

Prototype - recenzja gry

Prototype - recenzja gry - 4.9 out of 5 based on 24 votes
1 1 1 1 1 Ocena 0.00 (0 głosy)

recenzja.gry.prototype

Prototype - recenzja gry

Już na wstępie do gry Prototype wita nas ,,sterta mięsa” inaczej niestety tego nie jestem w stanie nazwać. Ogólnie rzecz biorąc całą grę poznajemy w tym właśnie krótkim wstępie.

Fabuła
Główny bohater gry jest efektem genetycznych prac wojskowych który wymyka im się spod kontroli. Wkrótce po eksperymencie na miasto spada pewnego rodzaju epidemia biologiczna. Ludzie pod wpływem wydobywających się opar i nieszczelnego zabezpieczania kompani wojskowej zaczynają się mutować i ostatecznie stają się Zombie. Wojsko depcze bohaterowi po piętach, natomiast on sam próbuje ocalić miast i swoją siostrę uprowadzoną przez potwory całym mieście panuje pojedynek między rojami mutantów a bazami wojskowymi. W ten pojedynek mieszamy się my.

5

Rozgrywka
Gra na pierwszy rzut oka po przeniesieniu do samego początku wydaje się podobna do GTA. Lecz jest tylko podobna. Tutaj zamiast okradać ludzi na ulicy z pieniędzy zamieniamy ich w ,,mięso” a do aut nie wsiadamy lecz nimi rzucamy. Itp. Na początku nie różnimy się za bardzo od normalnych mieszkańców miasta poza tym iż możemy wyżej skakać i robimy trochę większe dziury w powierzchni gdy na nią upadamy. Wraz z postępem zyskujemy nowe umiejętności które nabywamy za punkty zdobyte podczas wykonywania misji i zabijania przeciwników. Przykładowymi ulepszeniami są modyfikacje genetyczne które umożliwiają na zmianę dłoni w ostrze (niczym Wolverine z X-man), stworzenie dłoni młotów, wzmocnienia mięsni i inne. Poza wymienionymi narzędziami ,,do krojenia” zyskujemy także zwiększoną szybkość biegania, skakania, latania. Od samego początku posiadamy pewną specyficzną umiejętności która pozwala przejąć ciała dowolnej napotkanej osoby. Dzięki tej umiejętności jesteśmy w stanie uciec przed wojskiem lub też infiltrować bazę pochłaniając ciało żołnierza. Muszę przyznać że jest to bardzo ciekawa umiejętność jednakże poważnym minusem jest to że wkrótce zauważamy niewielką ilość ciał które urozmaicone są co najwyżej kolorem skóry lub ubraniem.

7

Zabawa
Jak już wspomniałem gra to typowa masakra gdyż wpadając między przeciwników zaczynamy ich kroić swoimi modyfikacjami i w rzeczywistości nie zostaje z nich nic poza porozrzucanymi po okolicznych obszarze wnętrznościami. Niektórych może to odrzucić lecz dla mnie jest to na plus gdyż twórcy gry urozmaicili opcje niszczenia. Np. korzystając z super mięśni rzucamy dalej (samochodami, ludźmi.. właściwie wszystkim co da się podnieść), rozrywamy ofiary, pazurami tworzymy podziemny wybuch z górą ostrzy które niszczą wszystko na swej drodze, młotem.. no cóż ta zabawka służy tylko do wkomponowywania ludzi i czołgów w ziemie. Krew leje się na wszystkie strony i sam się dziwie że kanalizacja z tym nadąża.

1

Grywalność
Gra nie jest długa ale za to bardzo wciąga ( bynajmniej mnie- lubię takie gry). Gra oferuje nam możliwość dalszego grania po ukończeniu gry. Poza głównymi zadaniami mamy też misje bonusowe jak bieganie na czas, polowanie na ofiary, infiltracje baz, itp. Dzięki temu gra przedłuża się o dodatkowe godziny. Nawet gdy wszystko ukończymy gra i tak jest miłym umileniem w ciągu dnia. Możemy iść gdzie chcemy i bawimy się na całego. Jak dla mnie jest to miłe odprężenie.

4

Grafika i Muzyka
Grafika pewnie na pełnych detalach jest świetna, niestety u mnie działa gra na niskich detalach (i tak gra wyglądała świetnie) przy średnio 17 FPS, a przy większej rozróbie 13 FPS. Przyjemne wschody i zachody słońca przy zniszczony mieście nadaje grze dobrego klimatu. Woda na najniższych ustawieniach wygląda realistycznie, ludzie również (chociaż miejscami wyglądają jakby zostały wykonane z plastiku i nawoskowane, dziwnie się czasami świecą i nie posiadają realistycznego wyglądu. Pragnę jednak powiedzieć że to nie razi praktycznie w ogóle w oczy. Przeszedłem grę i długo się bawiłem ludźmi więc dopiero wtedy to zauważyłem. Muzyki nie słyszałem za często gdyż korzystałem z swojej więc na ten temat nie mogę się wypowiedzieć.


Moje zdanie:

Jeśli lubisz krwawe gry, swobodną zabawę, eksploracje miasta w stylu GTA, dynamikę i kombinowanie to polecam tą grę.

Gra testowana na:
Karta Graficzna: Radon 9550 512 Mb
Processor: Intel Pentium Dual Core 2 Ghz na rdzeń
Pamięć Ram: 4 Gb Ddr 2System: Vista 32 bit

Wymagania sprzętowe:
Core 2 Duo 3 GHz, 2 GB RAM,karta grafiki 512 MB (GeForce 8800 lub lepsza), 8 GB HDD, Windows XP SP3/Vista SP1

O płynności gry na tym sprzęcie wspomniałem w powyższej recenzji, jednakże nie przeszkadzało mi to w zabawie. No może czasami. Laughing


Recenzja autorstwa użytkownika Portalu:
Dariusza

Galeria zdjęć:

Related Posts

Recenzja gry: Hitman Blood Money Dawno temu około roku 2000 w świecie gier narodził się nowy bohater o złowrogich rysach twarzy, z wytatuowanym na potylicy kodem kreskowym. Był to Numer 47,[...]
Need for Speed: Most Wanted- recenzja gry   Need for Speed: Most Wanted stanowi kolejną część serii, rozwijanej od połowy lat dziewięćdziesiątych XX wieku. Po nocnych eskapadach z obu[...]
Prince of Persia - recenzja gry To pierwsza część zupełnie nowej sagi o Księciu Persji i zarazem czwarta w grafice 3D. Twórcy zafundowali graczom potężny wstrząs, bo takiej rewolucji nie było[...]
Half–Life 2 - recenzja gry Instalacja Największym mankamentem tej gry jest instalacja. Nawet jeżeli chcemy zagrać tylko w trybie singielplayer musimy posiadać połączenie[...]
Prince of Persia : Dwa Trony - recenzja gry   Wszystko się kiedyś kończy, musi się więc i skończyć wędrówka następcy tronu Persji w celu naprawienia swoich błędów i oszukania[...]
Colin McRae Rally 04 - recenzja gry   Colin McRae Rally to jedna z najlepszych i najpopularniejszych serii o rajdach samochodowych. Niedawno wyszła najnowsza odsłona owej serii[...]
Alpha Prime - recenzja gry Z czym kojarzy ci się pojęcie FPS? Z taktycznym shooterem czy szybką rozwałką? Jeśli z tym drugim, to Alpha Prime na pewno przypadnie ci do gustu. [...]
Tom Clancy's Splinter Cell: Chaos Theory - recenzja gry   Gdy w 2003 roku światło dzienne ujrzała pierwsza część serii Splinter Cell, nastąpił mały przełom w gatunku gier szpiegowskich,[...]

Dodaj komentarz

Komentarze są prywatnymi opiniami dodających je osób. Prosimy o zachowanie kultury wypowiedzi. Komentarze nie na temat, obraźliwe oraz obniżające poziom serwisu będą usuwane. Komentarze osób niezalogowanych są publikowane dopiero po przejrzeniu ich przez moderację.
Zobacz jak mieć swój własny avatar w komentarzu.



Zabezpieczenie anty-spamowe - wykonaj podane zadanie:

Sonda

Najlepszy paker plików?