wasza twórczość

[mad_prince]

Temat założony przez Ebon'a, który z powodu zalewu go grafikami trafił do działu "grafika komputerowa". Ponieważ tamten temat jest zamknięty, więc nikt nie może się w nim wypowiadać ani nie zawiera on żadnych informacji, zostaje on usunięty, a jego nowe wcielene umieszczone

Tu zamieszczajcie swje opowiadania i inne własne prace. Opowiadania w formie załączników. Wrzucajcie je na RapidShare albo na inne darmowe uploady.

Ponieważ link do pracy Ebona jest już nieauktualny, daje swoją

  Kod:

http://members.lycos.co.uk/madprince/Romans.doc

jest to praca napisana przeze mnie jeszcze w liceum. Utrzymana jest w lekkim, humorystycznym tonie. Głowne postaci to osoby z ówczesnego rządu. Zapraszam do lektury i przepraszam za błedy stylistyczne i składniowe. Po przeczytaniu tego po tylu latach stwierdzam, iż poziom mojego języka był raczej średni
zachęcam do dodawania swoich prac, nie wstydźcie się mogą to być np. mini recenzje, poradniki do gier, wiersze itp.

A oto taka moja jakby krótka recenzja sojuszu na Ogame

W Kaer Morhen, siedziby Wiedźminów umieszczonej w górach,
szkoli się najlepszych wojowników na całym świecie,
I tam też powstał Geralt z Rivii.
Porzucony jako dziecko, przygarnięty do ich siedzimy.
Przeszkolony Wiedźmińskimi metodami,
wzmocniony mutagenami.
Patron naszego sojuszu spoczywa nad nami,
trzyma w swej opiece.
I Ty też możesz być taki jak On,
taki jak My.
Padłeś jak [cenzura], powstań jak Wiedźmin.
Z prochu powstałeś?
To się otrzep!
Witamy w sojuszu The Witcher!
Witamy w Kaer Morhen...

PS: proszę się nie śmiać bo kiepski ze mnie pisarz

ich siedzimy

chyba siedziby? Po za tym nawet spoko

Zmęczony... tak.. zmęczony..
Pragnę by mój żywot został skończony.
Brak mi sił i radości,
By w dniu następny dojrzeć,
Choć odrobinę radości,
Tułaczka po tym świecie jest dla mnie cierpieniem,
Śmierć byłaby tylko ukojeniem,
Wyczekuje dnia ostatecznego,
By w końcu spocząć u boku ,,Wiecznego",
Mgłą powieki me już zasnute,
Życie.. cierpieniem zatrute,
Te które winno być radością, pocieszeniem,
Jest my fatum, zniechęceniem,
Czekam na te chwile,
Na ostatnie swe tchnienie,
By po długiej, męczącej życia wędrówce,
Spocząć na jakiejś górce,
Tam wyczekam swego pragnienia,
By zaznać w końcu życia wytchnienia,

Lecz czekać mi wciąż dane,
Więc idę.. niosę swe cierpienie wraz sobą,
I podróżuję niebezpieczną krętą drogą.


Jak widać łatwo wyczytać z wiersza moje samopoczucie w dniu jakim go pisałem.

[mad_prince]

PS: proszę się nie śmiać bo kiepski ze mnie pisarz

nikt nie będzie się smiał, bo nie łatwo jest coś stworzyć. Jeśli ktoś jednak spróbuje śmiać tutaj z czyjejś twórczości, to osobiście go obdaruje ostrzeżeniem.

Pędzi Wiecha dziś rowerem,
Goni ją Halina Land Roverem.
Już Halinka się wydziera
Wiesi się to nie udziela.
Wiecha wiąchę* za się puszcza,
Halince aż się skóra złuszcza.

Jedzie Wiesia znów po fajeczki,
lecz nie ma z nią dziś Halineczki...
Cóż się stało Halince?
Nie poznasz po Wiesi mince...
A Halina leży chora,
bo nocą widziała potwora!
Wielka była w nocy zgroza,
lecz to tylko Wiesi koza.
Koza znosi te tortury
Gdy Wiecha podłącza ją do swej "aparatury".
Takie historie na Maderze się dzieją,
bo Wiecha z Haliną jeden dom dzielą!

Wiersz szybciutko, właściwie teraz przy kolacji wymyślony. Jest to raczej opowiastka, o tym co wyprawiają moje sąsiadki, które mieszkają razem w jednym domu.

* - wiącha to w żargonie mojego dziadka cała seria przekleństw

PS. Po napisaniu tego wiersza komp mi się na amen zawiesił , to pewnie Wiesia już wyczuła, że ktoś o niej pisze i już podłącza się do GPS-a hehe. Dobrze, ze wierszyk się w cache'u zapisał .

prince, po tym romansie widać że masz baaardzo ścisły umysł
jak przystało na studenta politechniki

Ja chciałbym Wam przedstawić filmik który musiałem zrobić na maturę ustną z polskiego. Niektórzy mogą mieć zastrzeżenia że nie ma nigdzie napisane kto jest autorem, ale nic na to nie poradzę robiłem to w tamtym roku i jako że to było na maturę to nie mogłem się na filmiku podpisywać ani nic takiego, a na wrzucie nie chciałem się specjalnie rejestrować, ale jest to całkowicie moja praca.

Jest to klip piosenki Nightwish - Planet Hell z urywkami filmu Armageddon

  Kod:

http://www.wrzuta.pl/film/dy8Dh84qhr/

Przedstawiam wam opis mojej postaci w World of Warcraft który musiałem skonstruować dla klimatycznego serwera(takie były warunki przyjęcia).

Na imię mam Geralt i nie chwaląc się, nie znam lepszego złodzieja odemnie. Kradnę od dziecka, a moim ulubionym zajęciem jest zakradanie się do Orkowych wież. Wszystko zaczęło się od tego, że gdy byłem mały, często głodowałem, więc musiałem kraść, aby przeżyć. Pewnego dnia w mieście zjawiła się pewna zakapturzona postać, której ludzie prawie wcale nie zauważali. Widziałem jak robi zakupy i stwierdziłem, sądząc po cenie zakupionego towaru i jego ilości że na pewno ma sporo złota. Skradałem się zanim przez pół miast aż wkońcu gdy wyciągnąłem rękę po brzęczący od monet, wypchany po brzegi mieszek chwycił mnie za rękę. Przez chwilę milczał, a po chwili rzekł: "Masz talent chłopcze. Możesz być kimś, możesz być wielki. Jeśli pójdziesz teraz za mną pokaże Ci nowy, lepszy świat". Po czym odszedł. Nie myślałem zbyt wiele i po chwili za nim pobiegłem. I tak właśnie rozpoczęła się moja Edukacja w Gildii złodziei.

Co o tym myślicie?

Rozwiń trochę, użyj więcej epitetów...

P.S pisze się ode mnie
P.S2 Daj mi na pw link do tego serwera

Co o tym myślicie?

Ja myślę że to intro z gry "Thief", a przynajmniej identycznie utrzymane.

  Kod:

http://www.speedyshare.com/984362874.html

  Kod:

http://www.speedyshare.com/442523216.html

  Kod:

http://www.speedyshare.com/113794679.html

Powyżej kilka moich miksów zrobionych w eJay Dance. Proszę sobie posłuchać, a jeśli możecie to oceńcie, ale sam wiem że są słabe. Za dużo w nich basów

SWAT, to leci u ciebie tak:
WSTĘP-WSTĘP-WSTĘP-REFREN-REFREN-REFREN, w ogóle nie ma przejścia.
Ucz się, a będzie dobrze. eJay jest dobry ale na początek

SWAT, to fakt że troszkę w tym klimaciku zrobiłem, ale nie zerżnąłem

Tak jak Capon tak i ja przedstawiam wam opis mojej postaci w World of Warcraft który musiałem napisać żeby móc się dostać na serwer. Są dwie wersja pierwsza normalna druga po przerobieniu na język średniowieczny (wiem średnio mi to wyszło ale źle chyba też nie jest)

  Kod:

Mówią na mnie Naznaczony, ponieważ na prawym ramieniu noszę znamię. Jestem jednym z najlepszych wojowników jakich widział świat. Wszystko zaczęło się gdy byłem jeszcze dzieckiem. Było piękne, słoneczne późne popołudnie. Bawiłem się z siostrą poza domem. Nic nie wskazywało tego co zaraz miało nastąpić. W jednej chwili na horyzoncie pojawiły się zastępy nieumarłych. Cała horda po prostu zalała naszą wioskę. Nieumarli zabili wszystkich, łącznie z moją rodziną. Mi udało się jakimś cudem przeżyć, mój ojciec oddał za mnie życie. Byłem załamany. Ale dopisywało mi szczęcie, następnego dnia przypadkiem znalazł mnie pewnien paladyn. Na imię mu było Witraz. Zabrał mnie ze sobą. To on nadał mi mój przydomek, prawdziwego imienia nie używam, trzeba umieć oddzielić przyszłość od przeszłości. Pod okiem paladyna trenowałem sztukę władania mieczem. Gdy dorosłem sam stałem się paladynem. Ale nie dla mnie honorowy kodeks paladyna. Ja mam tylko jeden cel. Zemsta! Nie spocznę póki nie pomszczę mojej wioski. Zabije każdego nieumarłego, który stanie mi na drodze. Czas mojej zemsty jest bliski.

Śreniowiecze

  Kod:

Zowią mnie Naznaczony, ponieważ na prawym ramieniu znamię noszę. Jestem jednym z najlepszych wojów jakich świat widział. Ma historia początek miała miejsce dziecięciem będąc jeszcze. Było piękne, słoneczne późne popołudnie. Z mą siostrą poza chatą się bawiłem. Nic nie zapowiadało końca sielskiego dnia. Na horyzoncie ni stąd ni zowąd zastępy nieumartych pojawiać się zaczęły. Cała horda zmiażdżyła mą wioskę jak fale sztormu marynarzy na łajbie. Nieumarli utłukli każdego, łącznie z mą rodziną. Ja zdołałem przeżyć, ojciec mój za mnie życie oddał. Byłem załamany. Ale szczęście mnie nie opuszczało, dnia następnego paladyn na mnie natrafił. Iści męża Witraz zwali. Zabrał mnie on ze sobą. To jemu zawdzięczam przydomek mój, swego prawdziwego imienia nie ujawniam, trzeba przyszłość od przeszłości umieć oddzielać. Pod okiem paladyna sztukę władania mieczem trenowałem. Gdy dorosłem sam stałem się paladynem. Ale honorowy kodeks paladyna jest nie dla mnie. Ja mam tylko jeden cel. Zemsta! Nie spocznę póki nie pomszczę mej wioski. Zabije każdego nieumarłego, który stanie mi na drodze. Czas mojej zemsty jest bliski.

Poprawię ci co nieco w tym średniowiecznym.

  Kod:

Zowią mnie Naznaczony, albowiem na prawym ramieniu znamię noszę. Jam jest z najlepszych wojów jakich świat widział. Ma historia początek miała miejsce dziecięciem będąc jeszcze. Było piękne, słoneczne późne popołudnie. Z mą siostrą bawiłem się poza chatą. Nic nie zapowiadało końca sielskiego dnia. Na horyzoncie ni stąd ni zowąd zastępy nieumartych poczęły się jawić. Cała horda zmiażdżyła mą wioskę jak fale sztormu marynarzy na łajbie. Nieumarli utłukli każdego, łącznie z mą rodziną. Ja zdołałem przeżyć, ojciec mój za mnie życie oddał. Byłem załamany. Ale szczęście mnie nie opuszczało, dnia następnego paladyn na mnie natrafił. Iści męża Witraz zwali. Zabrał mnie on ze sobą. To jemu zawdzięczam przydomek mój, swego prawdziwego imienia nie ujawniam, trzeba przyszłość od przeszłości umieć oddzielać. Pod okiem paladyna sztukę władania mieczem trenowałem. Gdy wyrosłem z pacholęcia, sam zostałem paladynem. Albowiem iści honorowy kodeks paladynów nie dla mnie pisany. Ja mam tylko jeden cel. Zemsta! Nie pocznę póki nie pomszczę mej wioski. Zabije każdego nieumarłego, który stanie mi na drodze. Czas mojej zemsty jest bliski.

Drobne poprawki stylistyczne

Opowiadanie które zrobiłem już podczas ferii ale się nim nie chwaliłem...
Liczę na oceny i sugestie

Fallout Rozdział Pierwszy

Przed świątynią była martwa pustka, a od jej wnętrza biło dziwne złowrogie zimno.
Naszego Bohatera uspokajała tylko myśl, że został uzbrojony przynajmniej we włócznię.
Gdy tylko Geralt wszedł do środka już czyhały na niego dwie olbrzymie mrówy.
Gdy tylko ujrzały kawał żywego mięsa rzuciły się na niego błyskawicznie, Geralt energicznie chwycił za włócznię i przeszył jedną z nich przez odwłok na wylot a drugiej zadał porządnego kopniaka który ją odrzucił aż pod ścianę. Gigantyczny stwór jednak nie zrezygnował i znów rzucił się do ataku, kolejnego kopniaka nie przetrwał.
Po walce Geralt wyjął z trupa mrówki włócznię i ruszył przed siebie.
Wędrówka nie była prosta wiodąca przed siebie jednym korytarzem, było też wiele komnat ale gdy nasz bohater ujrzał cienie skorpionów sięgających mu do kolan, wolał iść przed siebie. W końcu natknął się na zamknięte drzwi. Na szczęście Geralt z łatwością poradził sobie z tym zamkiem i go bardzo szybko otworzył. Geralt gdy był mały często mu się przytrafiało, że musiał kraść aby przeżyć, dlatego na wytrychach musiał się znać.
Tak za następnymi drzwiami było dziwnie spokojnie, aż za spokojnie.
Nasz bohater wyczuwał że coś tu jest nie tak.
Zrobił kilka kroków w przód i natknął się na kamienną płytę, która usunęła się w głąb podłogi a zaraz po tym z otworu w ścianie wystrzelił zaostrzony pal który mignął mu przed oczami.
- Mało brakowało. – pomyślał.
Zaczął bacznie obserwować podłogę i starał się jak najbardziej omijać wystające płyty.
Po drodze natknął się na skorpiony, które tym razem zagradzały jedyną drogę ucieczki.
Jak już wspomniałem nasz bohater za młodu był niezłym złodziejaszkiem dlatego z pewnością także potrafił się skradać.
Przekradł się obok 4 skorpionów i zauważył w niewielkiej urnie coś wystającego, czym był ładunek wybuchowy.
Okazał się bardzo przydatny przy następnych drzwiach gdyż tych Geralt nie potrafił otworzyć, a mała eksplozja poradziła z tym sobie w sekundę.
No, można powiedzieć dziesięć gdyż na tyle Geralt ustawił czas by mógł odejść na bezpieczną odległość.
W końcu stanął u kresu swojej wędrówki, ujrzał wielkie mosiężne wrota, których z pewnością by nie otworzył, a i ładunek na nic by się zdał. U drzwi stał krzepko wyglądający mężczyzna który gestem skinął na Geralta, aby do niego podszedł.
- Witaj „Dziecko Przeznaczenia”.
- Witaj! – odpowiedział Geralt.
- Jestem ostatnią barierą którą musisz pokonać. – powiedział mężczyzna – czy jesteś gotów stanąć do walki?
- Jasne! Zatańczmy! – powiedział energicznie Geralt.
- Dobrze, ale najpierw odłóż broń! To ma być walka wręcz! A nie jakieś szturchanki włócznią! – Jak widać, pewność siebie Geralta bardzo rozgniewała, a zarazem przestraszyła przeciwnika.
- Nie ma sprawy! Zaczynajmy!
Zaraz po tych słowach strażnik wrót rzucił się na Geralta i z niewyobrażalną siłą gruchnął go pięścią prosto w szczękę, aż coś w niej niezdrowo zachrupało.
Po tym ciosie Geralt padł na ziemię. Leżąc na ziemi spostrzegł kamień, dyskretnie go chwycił dłonią i gdy jego przeciwnik się zbliżył, cisnął nim go prosto w czoło.
Przeciwnik padł.
- Nie! Proszę! Nie dobijaj mnie! Naprawdę jesteś Dzieckiem Przeznaczenia!
Strażnik rzucił klucz do drzwi po czym zaczął uciekać.

Filmik, jaki moi kumple z liceum zrobili na polski... owacje na stojąco xD

Adamo dobre to było

Jakiś czas temu pokazałem Wam mój filmik, który zrobiłem na maturę a jako że w tedy miałem dwa filmiki to pokaże Wam teraz drugi

Nightwish - Two For Tragedy z urywkami filmu Dzień Niepodległości


No i macie jeszcze ten wcześniejszy tym razem wrzuciłem go na youtube bo tam mam konto założone

Nightwish - Planet Hell z urywkami filmu Armageddon


Z Armageddonu mi sie bardziej podoba a Wam? Jak zobaczyłem taką starą ropuchę w komisji to przez chwilę się wahałem czy włączyć te filmy, ale dzięki nim babka się nawet rozruszała

Ostatnio z kumplem nakręciłem film na polski...
Oto i on:

Tu zamieszczajcie swje opowiadania i inne własne prace. Opowiadania w formie załączników. Wrzucajcie je na RapidShare albo na inne darmowe uploady.

Trochę sie Off-top zrobił przez ten filmiki...
może by tak nowy temacik na te filmiki zrobić?